اززمان شیوع کرونا ویروس و بسته شدن مدارس شرایط جدیدی برای کارکردن به وجود آمده است به گونه ای که باید دقیقا هنگامی که با همکار یا مشتری خود برسرزمان تحویل پروژه بحث می کنید درهمان زمان هم باید دوفرزند خود را که به جان یک دیگر افتاده اند جدا کنید.در نهایت تمام این ها برمیزان بازدهی شما تاثیر می گذارد.به نحوی که نه کارمند موفقی محسوب خواهید شد ونه والدین نمونه ای.

دراین مقاله سعی شده است توصیه ها و تجربیات والدین شاغل جمع آوری شود تا به شما بیاموزد چگونه با کودکان خود مانند همکارهای تازه کارخود کناربیایید.

1.یک برنامه ی زمانی بلوک بندی شده آماده کنید

داشتن برنامه ی زمانی برای کودکان وبزرگسالان خوب است.محققان متوجه شده اند که کودکان به داشتن روزمرگی تمایل دارند.آن ها ازاین که بدانند روزشان شامل چه فعالیت هایی است احساس رضایت می کنند وازسردرگمی آن ها هم جلوگیری می شود

2.اندازه گیری زمان برای انجام کارها

شما به عنوان یک مادرشاغل به نوعی برنامه ی کاری نیاز دارید تا بتوانید اولویت هایتان را تعیین کنید.شروع پروژه های بزرگ و یا حتی ادامه دادن کارهای کوچک مستلزم آن است که برنامه ی خودتان را با برنامه ی کودکان تطبیق دهید.

برای مثال آماده کردن گزارش مالی ماهیانه به عنوان یک مادرحسابدار،دربلوک های زمانی قبل از ناهاراحتملا چندان عاقلانه نخواهد بود.شکم های گرسنه ی فرزندانتان احتمالا آن ها را پرسروصداترمی کند و تمرکزشما را ازبین می برد.

یا به عنوان یک پدرمعلم ،تصحیح امتحانات شاگردانتان هم زمان با پخش باب اسفنجی یا برنامه ی موردعلاقه ی فرزندتان از تلویزیون تقریبا غیرممکن خواهد بود.

چه می توان کرد؟

بهتراست پروژه های مهم تان را صبح زود که بچه ها خواب اند انجام دهید.یا انتهای روزتان را به پروژه های طولانی ترتان اختصاص دهید.

3.وظایف روزانه وهفتگی را برای بچه ها تعیین کنید

همان طورکه گفتم با بسته شدن مدارس،برنامه ریزی درسی کودکان بیشتربرعهده ی والدین خواهد بود.اگروظایف بچه ها را مشخص کنید زمان کمتری برای نق زدن و بهانه آوردن پیدا می کنند.

4.به برنامه پایبند باشید

مهم نیست چه پیش می آید به فرزندان تان تعهد را آموزش دهید.این که پسر ده ساله ی تان بداند که سرساعت 11 باید تمرینات ریاضی اش را حل کند وهیچ عذر و بهانه ای هم مورد قبول نیست به او نظم وتعهد در وظایفش را می آموزد.

5.برای ناهار وقت بگذارید

همان طورکه با همکاران خود قرارناهارترتیب می دادید با کودکان تان هم دورمیز ناهار جمع شوید.آن روزهایی که با شور و ذوق بسیار منتظر رسیدن زمان ناهار بودید تا برای دیدار با دوستان و صرف یک لقمه غذا از اتاقک کار خود خارج شوید را به خاطردارید؟این حس انتظار را دوباره بیدارکنید حتی اگرازخانه کار می کنید. وعده ی ناهارمی تواند همانند یک جشن ساده باشد.هر از چندگاهی غذاهای ویژه تر درست کنید وبابت هرآن چه در جریان است خدا را شاکر باشید.

به خودتان یاد آوری کنید این شرایط می تواند یک هدیه باشد،این که می توانید فرزندانتان را در وسط روز ببینید وهمزمان وظیفه ی مهم تان که تامین هزینه های مالیشان است را برآورده کنید یک موهبت است،به یاد آورید روزهایی را که صبح زود قبل ازآن که به کودکانتان صبح بخیر بگویید به سرکارمی رفتید واحتمالا تا5عصردرفکرشان بودید و برای افرادی که درکنارتان دارید خرسند باشید.

6.بعد از ناهار کمی پیاده روی کنید

یک پیاده روی یا ورزش ساده دراطراف خانه می تواند بی حوصلگی را ازشما وفرزندانتان دورکند و شما را برای ادامه ی روز سرحال تر سازد.یک مسابقه ی فوتبال خانوادگی، یک دست بدمینتون سریع یا ورزش مجبوب خانواده های ایرانی، والیبال ،چندان وقت شما را نمی گیرد وعلاوه برآن انرژی کودکان هم به جای آن که صرف شیطنت در زمان کارتان شود دراین بازه ی زمانی تخلیه می شود.

7.از بستن در نترسید

قطعا شما هم زمان هایی را داشته اید که برای آن که ایده های خلاقانه تری ارائه بدهید لازم بوده است که در را ببندید و تنها باشید.بنابراین هرازگاهی نیازدارید ازبچه ها جدا باشید ودر را به روی آن ها ببندید.اما بستن در به روی آن ها به معنای بستن درهای زندگی تان به روی آن ها نیست.شما فرزندان تان را نادیده نمی گیرید پس لازم نیست احساساتی عمل کنید وعذاب وجدان داشته باشید.

تعیین مرزها مهم است زیرا در واقع الگوی خوبی برای بچه ها خواهد بود.آن ها درک خواهند کرد که کارشما برای برآورده کردن نیازآن ها چه قدر حیاتی ومهم است.

بچه ها به هیچ وجه گرسنه نمی مانند،مورد غفلت قرارنمی گیرند و قرارنیست در فاصله ای که شما در را بسته اید آسیب ببینند.پس دست از کلنجار رفتن باخودتان بردارید و در را ببندید.

8.برای بچه ها پاداش مشخص کنید(مثلا تلویزیون یا بازی کامپیوتری موردعلاقه ی شان)

کودکان مانند هر قشر دیگری برای انجام کارهایشان نیاز به یک مشوق دارند.همان طورکه کارمندان برای دریافت حقوق بیشتراضافه کاری می کنند کودکان هم می توانند برای به دست آوردن آن چه که شما وعده داده اید تلاش کنند.به طورمثال اگرفرزندتان روزش را با تبلت و بازی های کامپیوتری می گذراند می توانید آن ها را به عنوان پاداش تکالیف ریاضی مشخص کنید.

درپایان آن ها هنوزکوچک اند اما این واقعیت که لازم است کارهایتان را دراین شرایط پیش ببرید هم نباید فراموش شود.ازآن جا که بچه هایتان تمام مدت که شما کارمی کنید درکنارتان هستند این واقعیت را تایید می کند که انتظارات آن ها دردریافت پاداش و ترفیع همانند همکاران شما خواهد بود.

تنها تفاوت دراین است که آن ها خانواده ی شما هستند و هرقدرهم روزسخت وشلوغی را گذرانده باشید درپایان روز آن هارا ترک نمی کنید وتنها یک آغوش غیرمنتظره ازطرف آن ها می تواند خستگی را ازتن شما خارج کند.

منبع:https://clockify.me/